"Ik ben aan een nieuw leven begonnen."

Textielwerkster Liesbeth (36) schoolde zich om tot polyvalent verzorgende.

Liesbeth haalde een diploma Mode en Kleding, maar helpt nu gezinnen aan huis. Verrassend ? Toen ze twee keer haar baan verloor door een fabriekssluiting, besefte ze dat de textielsector te weinig werkzekerheid bood voor een alleenstaande moeder. Omscholen was dus de boodschap. Dankzij de Werkwinkel in Bilzen vond Liesbeth opnieuw de job van haar leven.

Nieuwe moed
"Ik herinner mij nog hoe zenuwachtig ik was toen ik bij de VDAB binnenstapte. Maar de mensen bij trajectbegeleiding kennen hun job." "Als je zo graag met mensen werkt, dan is polyvalent verzorgende misschien iets voor jou", stelde mijn begeleidster voor. "We stelden samen een stappenplan op. Ik zou een opleiding volgen bij de Landelijke Thuiszorg in Bilzen. Elf maanden opleiding had ik voor de boeg, met twee maanden stage in een bejaardentehuis en nog eens twee maanden in de thuiszorg. Het leek loodzwaar, maar ik popelde om eraan te beginnen."

Meer tijd voor haar dochter
"Ik merkte al snel dat ik mijn nieuwe werk graag deed, vooral de thuiszorg. Mijn dochtertje vond het niet erg dat ik 's avonds studeerde, ze was zelfs nieuwsgierig naar het nieuwe werk van haar mama. Aan het einde van mijn opleiding werd mij aangeraden om te solliciteren bij Landelijke Thuiszorg. Enkele weken later was ik in dienst en nog twee maanden later, na de instapopleiding, kreeg ik een contract van onbepaalde duur. Ik werk nu 24 uur per week, doe mijn job doodgraag en heb meer tijd voor mijn dochtertje dan vroeger. Ik ben aan een nieuw leven begonnen."
"Na 21 jaar fabriekswerk is dit een totale ommekeer. Een opleiding als polyvalent verzorgende sprak me meteen aan. Eerst de theorie, en dan de stage. Na 8 weken stage wist ik het heel zeker : dit werk wil ik blijven doen. Iedereen was tevreden. De liefde en aandacht die ik aan de mensen kan geven en ook terug krijg, is enorm."
Frieda


Een verslag van een cursiste

Al enkele jaren zit het in mijn gedachten.  Het verzorgen van mensen, vooral oudere mensen.  Bejaarden zijn dikwijls afhankelijk van anderen.  Ze kunnen vele dingen niet meer zo goed, ze komen alleen te staan door het verlies van hun partner.  Ze beginnen zich eenzaam te voelen en hun leven heeft geen zin meer. 
Daarom volg ik nu de opleiding voor polyvalent verzorgende om professioneel hulp te kunnen bieden aan deze mensen. 
We bestaan uit een groep van 20 cursisten die voor deze opleiding hebben gekozen.  We volgen dagelijks samen de lessen.  De eerste drie maanden hebben we net achter de rug.  Hierin hebben we een groot deel theorie verwerkt.  Door samen op de schoolbanken te zitten en de lessen te volgen, leer je elkaar beter kennen en er ontstaat een band.  Wie het al eens moeilijk heeft, wordt gesteund door een andere cursist.  Er wordt ook wel eens gelachen.  Dit gebeurt meestal als er een oefening in de in de praktijk wordt omgezet.  Nu komt de stage in aantocht.  De stage bestaat uit zorgen voor mensen thuis en verzorging bieden in een rusthuis voor bejaarden (al dan niet dementerende bejaarden).  Ieder van ons krijgt steun en opvolging, gegeven door de regioverantwoordelijke.  Zij zal ons begeleiden.  Wij hebben een aangename kennismaking gehad, wat toch al heel belangrijk is voor een goede start te kunnen nemen.  Het is nu tijd om op stage te gaan en goede zorg te geven aan mensen, ervaring op te doen om zo na deze opleiding als bekwaam polyvalent verzorgende ons beroep te kunnen uitoefenen. 


Stage in de thuiszorg

• Mijn stageperiode in de thuiszorg geeft mij iedere dag opnieuw een groot gevoel van voldoening. De dankbaarheid, vriendelijkheid en aanhankelijkheid, vooral bij oudere mansen, ontroeren mij vaak. De glimlach als ik binnenkom en als ik vertrek met de woorden : 'tot de volgende keer' is meer waard dan welke andere beloning ook. Met spijt in mijn hart zal ik afscheid moeten nemen van al deze leuke gezinnen.
  Anita
• Onze eerste stageperiode hebben we net achter de rug. Voor mij was dat de thuiszorgstage. Met een heel klein hartje en veel zenuwen vertrok ik naar mijn eerste gezin. Na de eerste kennismaking met de begeleidende verzorgende en het gezin, bleek dat al die zenuwen voor niets waren. Ik werd dan ook heel goed opgevangen door de verzorgende en goed ontvangen door het gezin. Na enkele dagen met een verzorgende meegeweest te zijn, mocht ik alleen op pad gaan. Dat is even anders, even weer onzeker, ...' doe ik het goed ?'  Maar als je dan ziet hoe mensen genieten van je aanwezigheid weet je gewoon 'ik ben goed bezig'. Was er een probleem of had ik al een vraag, ik kon rekenen op de regioverantwoordelijke. Na een drietal weken had ik een evaluatiegesprek met haar en hoorde ik dat ik goed bezig was en de mensen tevreden waren. En dat te horen vond ik ook wel leuk. Want dat viel mij wel op ; dat al die mensen, jong of oud, ziek of gehandicapt, allemaal hebben ze nog enig optimisme in het leven. Vooral de dankbaarheid en de warmte van de mensen omdat je hen komt helpen en ondersteunen. Voor mij was deze stage dan ook een enorm leerrijke periode met veel warmte en genegenheid. Het gaf me dan ook heel veel voldoening, te mogen zorgen voor deze mensen en het voor hen zo aangenaam mogelijk te maken. Graag wil ik langs deze weg mijn begeleidende verzorgende en mijn regioverantwoordelijke bedanken voor de goede begeleiding en ondersteuning. Jullie zijn fantastische mensen met een groot hart voor mensen. Ik wil dan ook een verzorgende worden als jullie.
  Gina
  

• Mijn stage is heel goed meegevallen. Ik stond een beetje afwachtend tegenover de stage in de residentiële ouderenzorg omdat ik altijd dacht dat oudere mensen hun oudere dag in hun eigen omgeving en huis moeten kunnen doorbrengen. Maar nu ik gezien heb hoe graag mensen eigenlijk daar zijn en dat ze daar oude schoolkameraden terugzien, moet ik mijn mening toch herzien. ik denk dat mensen in een rustoord ook een fijne oude dag kunnen beleven en verzorgd worden ze er zeker ook goed!
  Carine
• Ik heb nu 7 weken stage achter de rug in een rusthuis. Ik vond het een enorm leerrijke en boeiende stage. Ik heb heel veel bijgeleerd over dementie : hoe mensen reageren en denken ! Ook heb ik van de verzorgende technieken die we in school geleerd hebben, heel veel in praktijk kunnen uitvoeren ! We waren heel goed voorbereid op dit allemaal. Het was ook een heel innige ervaring, vooral de manier hoe dicht je bij die mensen staat en ook de manier hoe zij tegenover jou staan. Het geeft jezelf zo'n warm gevoel als je een lach of een knipoog op de mensen hun gelaat kan toveren. Die kleine dingen waar je iemand dan zo blij mee kan maken, echt dat is een gevoel ...
  Ik zou het direct terug willen overdoen.
  Joke